Sorry. No data so far.

Sorry. No data so far.

پروتز ها به عنوان جایگزینی برای بخش های به خصوصی از بدن که قطع شده اند، به بشریت خدمت می کند. با گذشت زمان و با پیشرفت تکنولوژی، پروتز ها نیز پیشرفته تر و پیچیده تر شده اند. پروتزی که هر شخص به آن نیاز دارد، بنا به عوامل تعیین کننده متعددی متفاوت خواهد بود. پروتز هایی که به خوبی طراحی شده اند عملکرد های مورد نیاز فرد را ارائه می دهند، آسودگی عاطفی را پیشکش می کنند و به فرد قطع عضو شده کمک می کنند تا دوباره احساس کامل بودن کند.

زمانی که از پروتز ها و اندام های مصنوعی صحبت می کنیم، تشخیص تفاوت ها در بین انواع مختلف و موارد استفاده از آنها قابل توجه است. چهار نوع اصلی وجود دارد: ترانس رادیال، ترانس فمورال، ترانس فیبیال و ترانس هیومرال. هرچند از انواع دیگر پروتز ها هم در مواقع خاص می توان استفاده کرد.

ترانس رادیال

پروتز ترانس رادیال نوعی بازوی مصنوعی است که به زیر آرنج متصل می شود. وسیله کم اثر از این نوع صرفا هدف زیبایی دارد. در مقابل وسیله کم اثر، وسیله اثر گذار است و دو نوع است. پروتزی که با کابل کار می کند و با استفاده از بندی که به شانه آسیب دیده و بازوی دیگر وصل می شود، به کنترل حرکات به صورت دستی کمک می کند. ایمپلنت پروتز میوالکتریک، حرکات ماهیچه ها را در بازوی بالایی با استفاده از حس گر های تخصصی تشخیص میدهد و پروتز را با باز و بسته کردن دست حرکت می دهد.

ترنس هیومرال

پروتز ترنس هیومرال یکی از انواع دست مصنوعی است که به بدن در بالای آرنج و زیر شانه متصل می شود. عضو ترنس هیومرال بنا بر از دست بازو بسیار پیچیده از پروتز ترنس رادیال است که باعث می شود حرکت برای جبران کردن آن دشوار تر شود. وسیله های پروتز ترنس هیومرال ممکن است فعال و غیر فعال باشند. اکثر پروتز های ترنس هیومرال مدرن از حس گرهای میوالکتریک و یا ترکیبی حس گر ها و کابل ها برای حرکت دادن عضو مصنوعی استفاده می کنند.

ترانس تیبیال

پروتز ترنس تیبیال ( وابسته به درشت نی) یک از انواع پای مصنوعی زیر زانو است. از آن جایی که زانو اجازه حرکات زیاد و بدون کمک را فراهم می کند، کارکرد اصلی این پروتز ها پخش وزن متناسب و ایجاد آسودگی است. بیماران برای راه رفتن با این پروتز ها باید دردوره های توانبخشی شرکت کنند زیرا پای مصنوعی اصولا حرکت نمی کند.

ترنس فمورال

پروتز ترنس فمورال اغلب چالش برانگیز ترین پروتز بین چهار نوع اصلی است. ازاین پروتز به جای پای از دست رفته در بالای زانو استفاده می شود. مفصل زانوی مصنوعی با حرکت لگن کنترل میشود و به قدرت اندام های باقی مانده متکی است. پروتز ترنس فمورال امکان حرکت به ظاهر طبیعی را پس از یک دوره توانبخشی طولانی فراهم ایجاد میکند. سوکت (بست لوله) مناسب برای راحتی و استحکام لازم است.

انواع دیگر پروتز ها

متخصصین پروتز ها می توانند پاها و دست های قطع شده را با پروتز های  نیمه کامل که ممکن است بسته به نیاز یا بودجه، فعال یا غیر فعال باشند، جایگزین کنند. ساخت پروتز های انگشت چالش برانگیز است؛ زیرا درجه آسیب دیدگی و قطع انگشت می تواند متفاوت باشد. همه بیماران مستعد دریافت دست مصنوعی نیستند و متخصص باید بیماران ارزیابی کند تا مطمئن شود بیمار مناسب ترین پروتز را دریافت کند.

نوع دیگری از بازوی مصنوعی وجود دارد که شامل بازویی متکی به قدرت بدنی که توسط یک بند به شانه متصل شده است. این نوع پروتز همانند پروتز ترنس هیومرال عمل میکند و با حرکت شانه دیگر، عضو مصنوعی را تکان می دهد. سایر پروتزها ممکن است فقط کاربرد زیبایی داشته باشند مانند چشم مصنوعی، انگشت و بینی‌ و …. .

پروتز های الکترونیک

پروتز های متکی به حرکات بدنی به صورت گسترده استفاده می شوند اما محبوبیت پروتزهای الکترونیک به سرعت در حال افزایش است. استفاده از پروتز های الکترونیکی به خاطر پیشرفت انرژی آسان تر شده است و تقریبا حرکات طبیعی بدن را به خوبی تقلید می کنند. با دست مصنوعی الکترونیکی سیگنال های الکتریکی را از مغز شخص به ماهیچه هایش منتقل میکند و امواج به دستگاه دستور میدهند که چگونه حرکت کنند. در حال حاظر بیشتر دست های الکترونیکی حرکاتی مانند باز و بسته کردن را انجام می دهند؛ دست هایی که قادر به حرکات تکی انگشتان باشند نیز در حال توسعه اند. پروتز های زانو معمولا روی موتوری متکی اند که زانو را از طریق الکترود هایی که در ران کاشته شده اند کنترل می کند.

پروتز های الکترونیکی مزایا و معایب خودشان را دارند. یکی از بزرگترین مزایا این است که این پروتز ها به توان ماهیچه ای کمتری برای کار کردن نیاز دارند. همچنین این پروتز ها راحت تر هستند و طبیعی تر به نظر میرسند؛ به خصوص آنهایی که با پوستی از جنس لاتکس پوشیده شده اند.

یکی از بزرگترین معایب این نوع پروتزها، قیمت بالای آن نسبت به پروتز هایی با کنترل دستی است. شما هر روز باید باطری را شارژ  کنید؛ همچنین آنها به نگهداری و تعمیر مداوم نیاز دارند. اگر باطری دستگاه خراب شود و یا وقتی اطراف آب هستید، نمیتوانید از آن استفاده کنید؛ زیرا احتمال خرابی باتری بالاتر میرود. پروتز های الکترونیکی وزن بیشتری نسبت به پروتز های متکی بر قدرت بدنی دارند.

چگونه پروتز ها اندازه و نصب می شوند؟

هر فردی موقعیت متفاوتی دارد؛ به همین دلیل درست نصب شدن پروتز ها بسیار حائز اهمیت است. پروتز باید فقط برای بیمار و آسیب دیدگی او شخصی سازی شده باشد و سفارشی درست شده باشد. بیمار قطع عضو شده برای دریافت پروتز نیز نیاز به زمان دارد. زمانی که جراحی انجام شد،  بیمار برای بهبودی به زمان کافی نیاز دارد. قبل از این که متخصص پروتز را طراحی کند، تورم اندام قطع عضو شده باید کاهش باید و آسیب دیدگی درمان شود.

پس از این که بیمار بهبود یافت، متخصص اندام باقی مانده را اسکن می کند و قالب می گیرد. پروسه بهینه سازی، عواملی از جمله توانایی راه رفتن، ماهیچه ها، استخوان ها و تاندون ها را در نظر دارد. در طول سال ها، پروتز های مدرن تغییر چشمگیری داشته اند. پروتز های مدرن نسبت به نسخه ی قدیمیشان، سبک تر، محکم تر و کنترل پذیرتر هستند. موادی چون فیبر کربن پروتز ها را سبک تر و راحت تر میکنند. بیمارانی که تقاضای ظاهر طبیعی تری دارند می توانند از مواد پوششی مطابق با رنگ پوستشان استفاده کنند.

یکی از مهمترین موارد نصب درست پروتز است. متخصص پروتز شما اطلاعات لازم را در مورد پروتز مورد نیازتان و نحوه نصب آن به شما خواهد داد. سوکت ( بست لوله) قسمتی از پروتز است که به بدن شما متصل خواهد شد. بسیار مهم است که سوکت در اندازه مناسب و راحت باشد. آستر نرمی برای جلوگیری از سوزش استفاده میشود.

سیستم تعلیق پروتز قسمتی است که کمک میکند تا پروتز به بدن شما متصل بماند. سیستم تعلیق مطابق با نیاز های شما متفاوت خواهد بود. سیستم های به خصوصی در پروتز های خاصی وجود دارند. متخصص شما بهترین گزینه را مطابق با نیازتان ارائه خواهد داد.

نظرات

ایران زیرنویس