Sorry. No data so far.

Sorry. No data so far.

پروستات، غده ای است که در پایین مثانه و جلوی رکتوم (راست روده) قرار دارد. این غده، نقش مهمی در سیستم تولید مثل در مردان دارد و مایعات حاوی اسپرم تولید می کند.

همه ی مردان در معرض خطر مشکلات پروستات قرار دارند و دلیل آن هم این است که همه ی مردان، پروستات دارند. بر اساس آمار «بیش از نیمی از آقایان بالای 65 سال با مشکل بزرگ شدن خوش‌خیم پروستات (BPH)  مواجه می‌شوند». این مقاله درباره ی مشکلات پروستات را مطالعه کنید تا احتمال در خطر مشکلات پروستات بودن خود را بسنجید.

مشکلات متداولی که نیازمند جراحی هستند.

هیپرپلازی پروستات خوش خیم

هیپرپلازی پروستات خوش خیم، که  به عنوان بزرگ شدن پروستات نیز شناخته می شود، رشد غده ی پروستات به اندازه نامناسب، است. احتمال ابتلای مردان به بزرگی پروستات، با افزایش سن بالا می رود:

  • 31-40 سال: 1 نفر از هر 12 نفر
  • 51-60 سال: 1 نفر از هر دو نفر
  • بالای 80 سال: بیش از 8 نفر از هر 10 نفر

با این حال فقط نیمی از مردان علائم هایپرپلازی خوش خیم پروستات را به گونه ای دارند که نیازمند درمان باشد. بزرگ شدن پروستات منجر به سرطان پروستات نخواهد شد؛ اگرچه هردوی این موارد در مردان مسن رایج است.

سرطان پروستات

سرطان پروستات، رایج ترین سرطان در مردان است (علاوه بر سرطان پوست). از هر شش مرد، یک نفر در طول زندگی مبتلا به سرطان پروستات خواهد شد. با این حال باید به این ارقام توجه شود. چون سرطان پروستات معمولاً آهسته پیش می رود، فقط یک نفر از هر 35 مرد، در اثر ابتلا به سرطان پروستات خواهد مرد.

همانند BPH، خطر سرطان پروستات، با افزایش سن، افزایش می یابد. حدوداً از هر سه مرد مبتلا به سرطان پروستات، دو نفر، بالای 65 سال هستند.

پروستاتیت

برخلاف سایر مشکلات پروستات، پروستاتیت (ورم و التهاب یا عفونت پروستات)، بیشتر در مردان جوان و میان سال رخ می دهد. فقط 50% تا 10% از افراد در طول زندگی خود به پروستاتیت مبتلا می شوند.

جراحی پروستات، به چه منظوری انجام می شود؟

جراحی برای برداشتن جزئی یا کامل پروستات، پروستاتکتومی نامیده می شود. آموزش قبل از درمان، اولین قدم در تصمیم گیری برای درمان است. همه ی انواع جراحی پروستات، با بیهوشی عمومی که باعث به خواب رفتن شما می شود، یا بی حسی نخاعی که باعث بی حسی نیم تنه ی پایین می شود، انجام خواهد شد. پزشکتان نوع بیهوشی را با توجه به وضعیت شما، مشخص خواهد کرد.

هدف جراحی پروستات این است که:

  • مشکلتان درمان شود.
  • مشکلات ادراری تان حل شود.
  • توانایی نعوظ خود را بازیابید.
  • عوارض جانبی به حداقل برسد.
  • درد قبل، حین و بعد از عمل، کاهش یابد.

انواع جراحی پروستات

هدف جراحی پروستات، به مشکل شما نیز بستگی دارد. مثلاً هدف جراحی سرطان پروستات، برداشتن بافت سرطانی است. هدف جراحی BPH، برداشتن بافت پروستات و بازگردانی جریان طبیعی ادرار است. در ادامه مختصرا  به بررسی انواع جراحی و نحوه جراحی پروستات می پردازیم:

پروستاتکتومی باز

پروستاتکتومی باز، با عنوان جراحی باز سنتی یا روش باز نیز شناخته می شود. جراح پوستتان را برش می دهد تا پروستات و بافت های مجاورش را بردارد.

دو روش عمده وجود دارد که در زیر شرح داده شده:

رادیکال رتروپوبیک: جراح  برشی را از ناف تا استخوان ناحیه ی شرمگاهی ایجاد می کند. در اکثر موارد، در طول جراحی برداشتن پروستات، جراح شما فقط پروستات را بر می دارد. اما در صورتی که مشکوک باشد که سرطان گسترش یافته، چند غده ی لنفاوی را نیز برای آزمایش، بر می دارد. در صورتی که جراح ببیند سرطان گسترش یافته، جراحی را ادامه نخواهد داد.

روش رادیکال پرینه ای: جراح برش را در ناحیه ای بین رکتوم (راست روده) و اسکروتوم ایجاد خواهد کرد. این کار معمولاً در مواردی که مبتلا به مشکلات دیگری هستید که باعث دشوار شدن جراحی رتروپوبیک می شود، انجام خواهد شد. در این روش، جراح نمی تواند غدد لنفاوی را بردارد. این جراحی نسبت به جراحی رتروپوبیک، زمان کمتری لازم دارد، اما احتمال خطر ایجاد مشکلات نعوظ در آن، بیشتر خواهد بود. در هر دو روش، می توانید تحت بیهوشی عمومی یا بی حسی اپیدورال قرار گیرید.

روش لاپاراسکوپی

جراحی لاپاراسکوپی، روشی کم تهاجمی برای جراحی پروستات است. برای این نوع عمل هم دو روش وجود دارد که عبارتند از:

پروستاتکتومی رادیکال لاپاراسکوپی: در این روش جراحی، چند برش کوچک ایجاد می شود تا جراح بتواند ابزار جراحی را وارد بدن کند. جراح شما از لوله ی ریزی به همراه دوربین استفاده خواهد کرد تا درون بدن را ببیند.

پروستاتکتومی رادیکال لاپاراسکوپی رباتیک: در برخی از جراحی ها از رابط رباتیک استفاده می شود. در این نوع جراحی، جراح در اتاق عمل می نشیند و دستان رباتیک را همزمان با مشاهده ی مانیتور، هدایت می کند. دستان رباتیک، نسبت به سایر روش ها، قابلیت مانور بالاتر و ظرافت بیشتری دارد.

بعد از جراحی چه اتفاقی می افتد؟

قبل از به هوش آمدن شما، جراح کاتتری را درون آلت تناسلی شما قرار می دهد تا مثانه تان تخلیه شود. کاتتر باید 1-2 هفته باقی بماند. ممکن است چند روز در بیمارستان بستری بمانید، اما معمولاً بعد از 24 ساعت می توانید مرخص شوید. پزشک یا پرستارتان، دستوراتی درباره ی کاتتر و محل جراحی به شما خواهند داد.

در زمان مناسب، پزشک کاتتر را خارج خواهد کرد و شما قادر خواهید بود که خودتان ادرار کنید. با هر روشی که عمل شوید، ممکن است جای بخیه چند روزی متورم و ملتهب باشد. همچنین ممکن است موارد زیر را تجربه کنید:

  • خون در ادرار
  • ناراحتی حین ادرار
  • مشکل در نگه داشتن ادرار (بی اختیاری)
  • عفونت مجاری ادرار
  • تورم و التهاب پروستات

این علائم، به مدت چند روز تا چند هفته بعد از نقاهت، طبیعی است. مدت زمان نقاهت شما، به نوع و طول جراحی، سلامت کلی شما و اینکه آیا از دستورات پزشک پیروی کرده اید یا نه، بستگی دارد. ممکن است توصیه شود که میزان فعالیت خود، از جمله رابطه ی جنسی را کاهش دهید.

عوارض جانبی کلی جراحی پروستات

همه ی جراحی ها خطراتی دارند که عبارتند از:

  • حساسیت به بیهوشی
  • خونریزی
  • عفونت محل جراحی
  • آسیب به اعضای بدن
  • لخته ی خونی

علائمی که نشان دهنده ی عفونت هستند عبارتند از: تب، لرز، تورم یا ترشح از جای بخیه. در صورتی حبس شدن ادرار یا وجود خونی در ادرار که بیشتر و بدتر می شود، به پزشک اطلاع دهید.

عوارض جانبی دیگر مربوط به جراحی پروستات عبارتند از:

مشکلات ادراری: این مورد شامل ادرار دردناک، دشواری در ادرار کردن، بی ثباتی ادرار یا مشکلات کنترل ادرار است. معمولاً این مشکلات، با گذشت چند ماه از جراحی، برطرف خواهند شد. بی ثباتی یا عدم توانایی کنترل ادرار دائمی، به ندرت اتفاق می افتد.

اختلالات نعوظ (ED): طبیعی است که 8-12 هفته بعد از جراحی نتوانید نعوظ داشته باشید. احتمال ED طولانی مدت، در صورت آسیب دیدگی اعصاب شما، افزایش خواهد یافت. جراحی که نسبت به عصب ها دقیق باشد و باظرافت کار کند، احتمال رخ دادن این عارضه را به حداقل خواهد رساند. برخی از مردان به دلیل کوتاه شدن مجاری ادرار، کمی دچار کاهش اندازه ی آلت تناسلی می شوند.

اختلالات جنسی: ممکن است تغییراتی را در ارگاسم تجربه کنید و توانایی باروری خود را از دست بدهید. این امر به دلیل این است که پزشک غده های تولید منی را خارج کرده است. در صورتی که نگران این موضوع هستید، با پزشکتان صحبت کنید.

سایر عوارض جانبی: احتمال تجمع مایع در غدد لنفاوی (لنفودما) در ناحیه ی تناسلی یا پاها، یا ابتلا به فتق ران نیز ممکن است وجود داشته باشد. این ها می توانند باعث درد و تورم و التهاب شود، اما هر دوی آن ها با درمان بهبود می یابد.

نظرات

ایران زیرنویس