مدت‌ها پیش می‌گفتیم که این فقط پدر مادرها و پدربزرگ مادربزرگ‌ها هستند که تمایل به شنیدن آهنگ‌های قدیمی مانند ترانه‌های مهستی دارند. اما این روزها شاهد این موضوع هستیم که از پیر و جوان تمایل دارند که آهنگ‌های چنین خواننده‌هایی را به صورت مداوم گوش بدهند. اما چرا این اتفاق افتاده است؟ این هنرمندان چه ویژگی‌ داشتند که تا این حد محبوب شدند. با ما همراه باشید تا مروری بر زندگی این خواننده داشته باشیم.

کودکی

مهستی با نام اصلی افتخار دده بالا در بیست و پنجمین روز از ماه آبان سال یک هزار و سیصد و بیست و پنج در تهران و در خیابانی به نام عین الدوله به دنیا آمد. آنطور که روایت شده است صدای خود را از مادرش به ارث برده است و این چنین شد که محبوب دل ایرانی‌ها گشت. او یک خواهر بزرگتر از خودش داشت که هایده نام دارد و خواننده پرطرفداری بود.

گفته شده که مادر این دو دختر در مولودی‌‎ها و دوره‌همی‌های مذهبی می‌خواند و این دو کودک هم در کنار مادرشان با اصول اولیه خوانندگی آشنا شدند و سعی کردند که کارهایی که مادر انجام می‌دهد را تکرار کنند.

شروع خوانندگی به شکل حرفه‌ای

هنگامی که مهستی دوره نوجوانی را طی می‎‌کرد به کلاس‌های موسیقی راه پیدا کرد و با اصول این هنر آشنا شد. سپس هنگامی که تنها هفده سال داشت به پرویز یاحقی که یکی از آهنگسازان به نام کشور بود، معرفی شد. بعد از این اتفاق آموزش موسیقی را به شکل حرفه از سر گرفت و پس از آن به انتشار ترانه‌ای به نام «آن که دلم را برده خدایا» توانست به شهرت زیادی دست پیدا کند.

چرا آثار مهستی تا این حد مورد توجه قرار گرفته است؟

یکی از مهم‌ترین دلایلی که سبب شده آثار مهستی نه تنها در گذشته بلکه در زمان حاضر هم از محبوبیت بسیاری برخوردار شود این بود که او علاوه بر داشتن صدا و پتانسیل بالا به همراه تکنیک‌های قوی و شور و احساسی که در اجراهای خود داشت، با آهنگسازان و موسیقی‌دان‌های بزرگی مانند پرویژ یاحقی، جهانبخش پازوکی و بیژن ترقی همکاری داشت و این همکاری‌‎ها منجر به تولید ملودی‌هایی به شدت جذاب می‎شد.

این ملودی‌ها در کنار صدای دلنشین و مهارت وی در خوانندگی سبب می‎شد تا آثاری بدین عظمت خلق شوند. مهستی خواننده‌ای مردمی بود و شعری که انتخاب می‌کرد قابل فهم بوده و به همین جهت جمعیت بسیاری با آثارش ارتباط برقرار می‌‎کردند.

اما ملودی فوق‌العاده‌ای که آن روزها برای آهنگ‌های مهستی این خواننده بزرگ آماده می‎شد را می‌توان تکرار نشدنی دانست. به شکلی که نوجوانان امروزی هم تمایل دارند تا بخشی از پلی لیست خود را به این خواننده اختصاص دهند.

از سویی دیگر از آنجایی که در دوران گذشته صدای این هنرمند به صورت مداوم شنیده شده است، گوش و ذهن ما به آن عادت کرده و به همین خاطر شنیدن دوباره آثار وی برای ما به شدت لذت بخش است.

حالا این روزها تعداد بسیار زیادی از آهنگ‌های این هنرمند در ذهن ما جای گرفته است. از جمله «خونه پر از رنج سکوته وای دلم تنگه»، «دل عاشق اگه رنگ بهارو آبی می‌بینه»، «خدا تنهایی و غمگینی‌ام را دید باز» و ده‌ها قطعه‌ی دیگر که قطعا خود شما بیشتر از آن آگاه هستید.

نظرات
م مریم

روحش شاد ما یک عمره با صدای چنین خواننده هایی شب و روزمون رو سر میکنیم

2 ماه پیش 0 لایک پاسخ
N Nafise

صدای بانو مهستی در تاریخ موسیقی ایران جاودانه خواهد ماند! واقعا صدای جادویی داشتن ^_^

2 ماه پیش 0 لایک پاسخ
M Masy

جاویدان صدا بانو مهستی روحش شاد

2 ماه پیش 0 لایک پاسخ
ایران زیرنویس